ہن رب کُوں بہوں پیارے, رب راضی ہے انہاں تے.. ایویں نئیں پیر چُمدے, اسِیں اللہ والیاں دے.. چمن دی رِیت ساکوں, جبریل نے سکھائی... جبریل پیر چمے, مدنی کُوں جاگ آئی... چمن جے گر گناہ ہے, ونج فتوے لا انہاں تے... ایویں نئیں پیر چُمدے, اسِیں اللہ والیاں دے... خالق دی کُل خدائی, تے شاہی ہے اینہاں دی.. جو چاہن ہن اے کردے, ہن دِین دے سپاہی.. بیٹھے تے ہن زمیں تے, ہن دِیداں لامکاں تے.. ایویں نئیں پیر چمدے, اَسِیں اللہ والیاں دے.. چُمنا جے شرک ہوندا, جبریل کیوں چمیندا.. جبریل پُل گیا جے, خالق چا خود رکیندا.. چُمن جے گر گنا ہے, وَنج فتوے لا انہاں تے.. ایویں نئیں پیر چُمدے, اسِیں اللہ والیاں دے... کُج صرف بشر آکھن, کُج چاؤں (چاروں) کُوں نئیں منیندے.. پنجاں دے کُج نیں منکر, کئی ولیاں تُوں رکیندے.. او ایویں سڑدے راہسن, عاشق نئیں چمنوں رہندے.. ایویں نئیں پیر چُمدے, اسِیں اللہ والیاں دے..
Comments
Post a Comment